मेट्रोकर

गर्दी घाण अन्‌ प्रदूषण सवयीनं विसरु लागलोय
अहो हवेत ऑक्सिजन असतो हेच मुळात विसरु लागलोय
सगळीकडच्या गलिच्छ्तेकडे दुर्लक्ष करु लागलोय
अन्‌ मीहि त्यात आपली भर घालू लागलोय
आता मी थोडा-थोडा मेट्रोकर होऊ लागलोय

हरघडी पैसा वेळ अन्‌ प्रवास याचीच कटकट करु लागलोय
मित्राचा फोन येता कामापुरतं बोलून लगेच कट करु लागलोय
निवांत वेळ मिळता सुध्दा वेळेची अन्‌ पैशाची गणितं करु लागलोय
सगळा हिशोब बरोबर जुळुनही निश्चिंत व्हायला घाबरु लागलोय
आता मी थोडा-थोडा मेट्रोकर होऊ लागलोय

जवळचे कुणी भेटता त्याच्यापेक्षा त्याच्या मोबाईलचीच चौकशी करु लागलोय
विचारांची देवाण-घेवाण दूरच केवळ एस्‌. एम्‌. एस्‌. व रिंगटोनपुरताच मर्यादित राहू लागलोय
हे जग फार सुंदर आहे वगैरे-वगैरे कधीच विसरुन गेलोय
हे सारे आपल्याला फसवायलाच बसलेत या निष्कर्षावर आलोय
आता मी थोडा-थोडा मेट्रोकर होऊ लागलोय

रोज उठून ऑफिस नि घर असा धावू लागलोय
करिअरच्या नावाखाली सारंकाही ओवाळून टाकू लागलोय
आपला गाव विसरुन शहरात सेटल व्हायच्या गोष्टी करु लागलोय
हळूहळू त्या गर्दीतलाच एक ठिपका होऊ लागलोय
आता मी थोडा-थोडा मेट्रोकर होऊ लागलोय

जीवनाच्या या ट्रॅकवर फास्ट ट्रेनसारखा नॉन्‌स्टॉप धावू लागलोय
पुढे धावता-धावता जवळच्या लोकांनाही मागे विसरु लागलोय
माफ करा मेट्रोकरांनो तुमचा दोष नाही
पण काय करु? आता मीहि थोडा-थोडा मेट्रोकर होऊ लागलोय

-वीरेंद्र देशपांडे २००६