आमच्या वर्गात होती एक
गोड गुलाबी मुलगी
गोरी-गोरी पान, टपोरे डोळे
दोन-दोन वेण्या, लाल रिबिन
सार्या मुलींचा एकच गणवेश
पांढरा ड्रेस आणि निळा फ्रॉक
त्यातही ती किती छान दिसे
कळे न मजला जादू काय
गोड गुलाबी थंडीतला
तिचा होता एक स्वेटर मऊ
गुलाबी-जांभळा नक्षीदार
आणि लपेटला मफलर लाल
मग पावसाळी हवा येता
तिचा छान गुलाबी रेनकोट
पांढर्या-पिवळ्या फुलांची नक्षी
आणि टोपी लाल-लाल
किंवा असे एक छोटीशी छत्री
तीच मावे त्यात एकटी
छत्री होती गोरी पान
त्यावर होती चित्रे छान
एकदा तर गंमतच झाली
बाईंना गुलाबाची फुले मिळाली
त्यांनी वाटली मुलींना
त्यातले एक मिळले तिला
मैत्रिणिने तिच्या केसात माळले
फारच गोड दिसली तेव्हा
माझ्या स्वप्नातच आली मग
म्हणाली आपण काढू चित्रं
काय सुचेना, काढू का कुत्रं?
मी म्हणालो तू काढ कुत्रं
मी काहीतरी वेगळेच काढेन
मी तिचेच चित्र काढले
आले होते खरंच छान
तिला दखवणार होतो तोच
आईनं उठवलं
छे! मोडलं माझं स्वप्नं
माझा होता वाढदिवस
आईनं छान भांग पाडला
विशेष की मी तो टिकवला
ताईनं नीट पावडर लावली
शर्ट चड्डीत नीट खोचला
रुमालानं नाक नीट पुसलं
कपडे, हात मळू नयेत म्हणून
मी ग्राऊंडवर खेळलोही नाही
सर्वांना वाटली मी चॉकलेटं
तिच्या हातात ठेवताना मात्र
झालो मी लाजेनं पुरता लाल
ती बघतच राहिली टप्पोर्या डोळ्यांनी
-वीरेंद्र देशपांडे २००८
वाचव देवा
6 days ago

0 comments:
Post a Comment